Opera w Weronie: od Filarmonico do Areny

Akademia przed operą

Accademia Filarmonica di Verona została założona 1 maja 1543 roku, gdy połączyły się dwie wcześniejsze grupy. Jej założycielami byli młodzi członkowie arystokratycznych rodów miasta, a akademia istnieje od tamtej pory jako stowarzyszenie poświęcone wykonywaniu i badaniu muzyki. Trzecia grupa, Accademia alla Vittoria, połączyła się z Filarmonicą w 1564 roku. Werona nie miała dużego teatru operowego na początku XVIII wieku, więc akademia postanowiła go zbudować. To jest źródło tradycji operowej miasta, na długo przed tym, zanim Arena stała się dla niej sceną.

Teatro Filarmonico

Prace nad teatrem rozpoczęły się w 1716 roku i trwały trzynaście lat. Został zainaugurowany wieczorem 6 stycznia 1732 roku pastorałem Antonia Vivaldiego La fida ninfa do libretta Scipione Maffei. Sezon operowy stał się sławny, a jego przedstawienia wyznaczały rytm życia towarzyskiego miasta. Pożar strawił go 21 stycznia 1749 roku; został odbudowany i ponownie poświęcony w 1754 roku. Bombardowanie alianckie z 23 lutego 1945 roku zrównało go z ziemią po raz kolejny, a akademia odbudowała go w dawnym kształcie — praca ta zajęła dziesięciolecia. Uroczyście otwarto go na nowo w 1975 roku Falstaffem Salieriego.

Mozart w Weronie

Wolfgang Amadeus Mozart odwiedził Accademia Filarmonica w grudniu 1770 roku, mając czternaście lat, podczas pierwszej podróży do Włoch z ojcem. To właśnie podczas tej wizyty malarz Saverio della Rosa namalował jego znany portret. Wizyta przypomina, że Werona leżała na szlaku, którym młodzi muzycy przemierzali północne Włochy, a akademia była dość znacząca, by ich przyjmować. Miało to miejsce około 160 lat przed wzniesieniem pałacu przy via dei Mutilati.

Czytaj dalej: Palazzo dei Mutilati Verona: miejsce wydarzenia

Kongres i repertuar

Teatro Filarmonico gościło międzynarodowych śpiewaków, a jego repertuar obejmuje najsłynniejsze opery włoskie i zagraniczne. W 1822 roku, podczas Kongresu Werońskiego, wystawiono tam La santa alleanza Rossiniego. Włoski repertuar jego sezonów obejmował takie dzieła jak La sonnambula, Cyrulik sewilski i Tosca, a także rzadsze tytuły. Teatr do dziś organizuje sezony operowe, baletowe i koncertowe — dlatego warto sprawdzić jego afisz, jeśli pragniesz zobaczyć w mieście pełne dzieło sceniczne.

Festiwal w Arenie

Festiwal operowy w Arenie rozpoczął się w 1913 roku. Pierwszy sezon zorganizowano dla uczczenia setnej rocznicy urodzin Verdiego; otworzył go 10 sierpnia 1913 roku Aida w produkcji werońskiego tenora Giovanniego Zenatella i impresaria Ottone Rovato. Oficjalna strona Areny podaje, że amfiteatr mieści około 30 000 osób. Przedstawienia tradycyjnie rozpoczynają się o zmierzchu, a zgodnie z areną tradycją widzowie zapalają małe świece, gdy zapada ciemność. Maria Callas występowała tam regularnie w latach 1947–1954, po sukcesie w La Gioconda. Wystawiano tam również taniec: w 1976 roku Maurice Béjart choreografował w Arenie IX Symfonię Beethovena, a deszcz przerwał premierę.

Trzy skale opery

Werona oferuje zatem operę w trzech skalach. Arena to ogromna produkcja plenerowa, latem. Teatro Filarmonico to historyczny teatr z pełnym sezonem. A koncert w pałacu jest najmniejszy: tenor, mezzosopran i fortepian w sali zebrań, na wyciągnięcie ręki, z prosecco na powitanie. Żadna z tych form nie zastępuje pozostałych. Jeśli spędzasz w Weronie kilka dni, koncert w pałacu wpisuje się w najkrótsze okno czasowe i jest łagodnym sposobem, by przekonać się, czy opera jest dla Ciebie, zanim zdecydujesz się na trzynastoaktowy wieczór.

Czytaj dalej: Koncert operowy w Veronie: jak zarezerwować