Palazzo dei Mutilati Verona: miejsce wydarzenia

Gdzie znajduje się pałac

Pałac znajduje się przy via dei Mutilati, ulicy tuż za Portoni della Bra — staromiejską bramą w murach obronnych obok Corso Porta Nuova, na skraju historycznego centrum. Sama ulica została wytyczona w latach trzydziestych XX wieku. Wcześniej płynął tędy ciek wodny zwany Adigetto, fosa chroniąca miasto, używana jeszcze w średniowieczu, która została przykryta w miarę rozrastania się Werony. Pinezka na mapie na bilecie wskazuje miejsce spotkania. Po włosku budynek nazywa się również Casa del Mutilato, dom weteranów wojennych z niepełnosprawnościami, co wyjaśnia nazwę. Włoska Wikipedia umiejscawia go kilka kroków od Portoni della Bra i Corso Porta Nuova.

Odnalezienie drzwi

Wchodzi się po schodach przez duże drzwi na szczycie. Osoby poruszające się na wózkach wchodzą od boku budynku, a bilet oznaczony jest jako dostępny dla wózków inwalidzkich. Miejsce spotkania znajduje się w potwierdzeniu rezerwacji, więc sprawdź je przed wyjściem i nie polegaj na oznaczeniach na miejscu. Wewnątrz atrium prowadzi prosto do sali. Zarezerwuj kilka minut na odprawę przy drzwiach, ponieważ bilet wymaga wypełnienia karty członkowskiej imieniem, nazwiskiem i krajem zamieszkania. To rutyna stowarzyszenia kulturalnego i dotyczy każdego gościa.

Dlaczego pałac powstał

Weroneński oddział Associazione Nazionale fra Mutilati e Invalidi di Guerra, krajowego stowarzyszenia weteranów wojennych z niepełnosprawnościami, zebrał fundusze na własną siedzibę na początku lat trzydziestych XX wieku. Wsparły go instytucje publiczne, podmioty prywatne, zwykli obywatele i sami weterani. Kamień węgielny położono w maju 1933 roku, prace przebiegały szybko, a budynek zainaugurowano 16 września 1934 roku. Był to przede wszystkim dom weteranów, z biurami, archiwum, gabinetem zabiegowym i salami spotkań oraz salą wystarczająco dużą na zgromadzenia. Koncert wykorzystuje pomieszczenie, które stowarzyszenie już posiadało.

Bracia Banterle

Francesco Banterle zaprojektował pałac, współpracując ze swoim bratem Ruperto, rzeźbiarzem. Fasada przywodzi na myśl łuk triumfalny: duży łukowy otwór nad drzwiami, skrzydlata Wiktoria w reliefie na najwyższej kondygnacji oraz łacińskie inskrypcje na kamieniu. Przy wejściu stoją dwie rzeźby autorstwa Ruperto Banterle, opisywane jako ukazujące poświęcenie umierającego żołnierza, braterstwo towarzysza, który go podtrzymuje, oraz pamięć o tym, co przeżyto jako przestrogę, ze pokojem jako jedyną godną bronią między narodami. Łuk, inskrypcje i rzeźba — wszystko to wpisuje się w przeznaczenie pałacu jako miejsca upamiętnienia inwalidów wojennych.

Czytaj dalej: Wieczór w Weronie wokół koncertu

Atrium i schody

Pierwsze pomieszczenie to przestronne marmurowe atrium. Znajdują się w nim cztery głowy bojowników, również autorstwa Banterle, oraz żyrandol, którego kształty przywodzą na myśl wiązki bagnetów i płomienie. Dwie duże kolumny z ciemnoczerwonego marmuru Sant'Ambrogio prowadzą do holu schodowego, wyłożonego jasno kolorowym marmurem, z poręczą na smukłych chromowanych słupkach. Niegdyś zdobił go fresk sufitowy Orazia Pigato, przedstawiający faszyzm podtrzymujący inwalidę wojennego prowadzonego ku Wiktorii, który jednak został utracony. To pomieszczenia, przez które się przechodzi, a bilet obejmuje do nich wstęp, więc warto przybyć nieco wcześniej, by je obejrzeć. Na piętrze znajdują się biura stowarzyszenia, archiwum i sale zebrań, z których każda poświęcona jest matce wybitnego inwalidy wojennego.

Sala Antonio Girelli

Naprzeciw wejścia drzwi z atrium prowadzą do Salone delle Adunanze, sali zgromadzeń, noszącej imię Antonia Girellego. Był on profesorem, który pomógł w promocji budowy i kierował werońskim oddziałem stowarzyszenia aż do 1967 roku. Sala kończy się półkolistą apsydą, w której stoi stół prezydialny, a wzdłuż jej zakrzywionej ściany otwiera się sześć okien, wykonanych z misternie obrobionego drewna, z alabastrem od wewnątrz i szkłem na zewnątrz. Rzędy drewnianych krzeseł zwrócone są ku apsydzie. To właśnie w tej sali odbywa się koncert.

Ponownie wykorzystane i zachowane

Pod koniec drugiej wojny światowej dowództwo amerykańskie w Weronie zarekwirowało budynek na swoją siedzibę. Po wojnie Girelli za pośrednictwem gazety L'Arena poprosił miejscowych artystów o przekazanie dzieł do biur i kilku malarzy to uczyniło, dlatego do dziś wiszą tu obrazy. Jedyna istotna zmiana nastąpiła w 1956 roku, gdy zabudowano szeroki półkolisty taras nad salą. Wnętrze jest w doskonałym stanie, a większość oryginalnych mebli z 1934 roku, również zaprojektowanych przez Banterle, przetrwała. Fundacja stowarzyszenia inwalidów wojennych nadal zajmuje część pałacu, dlatego sala jest pomieszczeniem roboczym, a nie teatrem.

Nazwy, które zobaczysz

Trzy nazwy wskazują na ten sam budynek. Bilety na koncerty i ta strona podają Palazzo dei Mutilati. Włoska Wikipedia podaje Casa del Mutilato, dom inwalidów wojennych. Sala wewnątrz to Sala Antonio Girelli, a włoska nazwa tej samej sali to Salone delle Adunanze, sala zgromadzeń. Ulica to via dei Mutilati. Jeśli szukasz na mapie lub pytasz o drogę, każda z tych nazw będzie dobra, a stowarzyszenie będące właścicielem budynku znane jest pod skrótem ANMIG.

Sprawy organizacyjne w dniu wydarzenia

Miejsca są rezerwowane i przydzielane po przybyciu, a niektórzy goście chcieliby wygodniejszych krzeseł. Artyści spotykają się z gośćmi w atrium po występie, aby zrobić zdjęcia, więc wstrzymaj się z telefonem do tego czasu i pozostaw salę wolną dla muzyki. Godzina rozpoczęcia Twojego wydarzenia znajduje się w kalendarzu, a miejsce spotkania — w potwierdzeniu. Bilet nie określa stroju, więc ubierz się stosownie do pogody oraz do sali z kamienną posadzką i wysokimi oknami. Przyjdź nieco przed rozpoczęciem, mając przygotowane dane do karty członkowskiej.

Budynek z misją

Warto pamiętać, czym jest ten pałac. Koncerty odbywają się w siedzibie organizacji weteranów, wzniesionej z myślą o osobach poszkodowanych na wojnie, i to właśnie temu celowi służą rzeźby oraz inskrypcje na fasadzie. Nikt nie oczekuje, by goście traktowali wieczór jak uroczystość pamięci. Sala jest jednak czynnym pomieszczeniem stowarzyszenia, które ją zbudowało. Przyjdź jako słuchacz, a budynek pozostanie sobą: zadbaną publiczną salą z lat trzydziestych XX wieku, z oryginalnymi meblami, marmurowym atrium i fasadą, która pamięta pokolenie żołnierzy.

Dla kogo to nie jest

Ani ten przewodnik, ani bilet nie są przeznaczone dla osób szukających muzeum poświęconego inwalidom wojennym: pałac jest miejscem koncertów, a wnętrza stanowią jedynie krótki dodatek przed występem i po nim. Nie są też rozwiązaniem dla podróżnych potrzebujących dużej, pozbawionej barier architektonicznych sali z kilkoma wejściami. Dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich przewidziano boczne wejście, ale sala to zwykła sala konferencyjna, a nie teatr z windami i lożami. Jeśli szukają Państwo opery, w mieście działa Teatro Filarmonico, a jego repertuar dostępny jest na jego własnej stronie.

Czytaj dalej: Koncert operowy w Veronie: jak zarezerwować