Arie podczas koncertu operowego w Weronie

La donna è mobile

To pieśń Księcia Mantui na początku trzeciego aktu Rigoletto Verdiego, napisana tak, by popisać się tenorem. Opera miała triumfalną premierę w La Fenice w Wenecji 11 marca 1851 roku. Aria była próbowana w ścisłej tajemnicy przed premierą, ponieważ była tak chwytliwa, i wkrótce stała się popularna wśród weneckich gondolierów. Tytuł oznacza, że kobieta jest zmienna. Melodia powraca za kulisami później w tym samym akcie, a to repryza napędza fabułę, więc jest to utwór charakterystyczny w równym stopniu co popisowy. Rigoletto była szesnastą operą Verdiego i powszechnie uważa się ją za pierwszą z jego wielkich dzieł średniego i późnego okresu.

Una furtiva lagrima

Ukradkowa łza to romanza, którą Nemorino śpiewa w drugim akcie komedii Donizettiego L'elisir d'amore. Kupił eliksir miłości za wszystkie swoje pieniądze, a to tylko tanie czerwone wino. Kiedy widzi płaczącą Adinę, uznaje, że działa. Donizetti nadał arii prawdziwą czułość wewnątrz komicznej fabuły, a kończy się ona długim biegiem koloraturowym na słowie chiedo. Komedia została po raz pierwszy wystawiona w Teatro della Canobbiana w Mediolanie 12 maja 1832 roku i od tamtej pory pozostaje w repertuarze. Centralnym tematem komedii jest triumf szczerości nad oszustwem.

Habanera

Habanera to aria wejściowa tytułowej bohaterki Carmen Bizeta, śpiewana przez mezzosopran w scenie 5 pierwszego aktu. Jej właściwa nazwa to L'amour est un oiseau rebelle, miłość jest zbuntowanym ptakiem. Bizet zbudował ją na habanerze hiszpańskiego kompozytora Sebastiána Iradiera, którą uważał za pieśń ludową, i dodał uwagę o jej źródle do partytury. Célestine Galli-Marié zaśpiewała ją w Opéra-Comique w Paryżu 3 marca 1875 roku. Śpiewana jest po francusku, w przeciwieństwie do trzech włoskich utworów. Nietzsche, wielki admirator Carmen, nazwał tę arię ironicznie prowokacyjną.

Intermezzo

Intermezzo pochodzi z jednoaktowej opery Pietra Mascagniego Cavalleria rusticana, klasyka szkoły verismo po raz pierwszy usłyszanego w Teatro Costanzi w Rzymie 17 maja 1890 roku. W operze jest to orkiestrowy przerywnik grany, gdy wiejski plac jest pusty. Nie potrzeba śpiewaka, więc na koncercie z fortepianem daje głosom odpoczynek i pozwala pianiście prowadzić linię melodyczną. Jego melodia była wykorzystywana w filmach i wkrótce po pojawieniu się opery zaadaptowano ją na Ave Maria. Opera jest często łączona z Pagliacci Leoncavalla w podwójnym programie.

Dlaczego skład się zmienia

Te cztery utwory są wymienione w programie, ale goście wspominają inne, w tym utwory fortepianowe, więc program zmienia się między terminami. Wykonawcami są tenor, mezzosopran i pianista, a ich wybór odpowiada temu triu: arie tenorowe, aria mezzosopranowa i duety. Tenor to najwyższy standardowy dorosły głos męski, a mezzosopran plasuje się między sopranem a kontraltem. Jeśli chcesz wiedzieć, co będzie śpiewane w Twoim terminie, decyduje organizator, więc najlepszym planem jest cieszyć się tym, co przyjdzie.

Czytaj dalej: Twój pierwszy koncert operowy w Weronie

Dla kogo to nie jest

Nic w tym przewodniku nie obiecuje repertuaru, a koncert nie jest miejscem, by usłyszeć całą operę. Każdy utwór to jeden numer z dzieła trwającego dwie lub trzy godziny. Jeśli pragniesz całego Rigoletto lub Carmen, potrzebujesz inscenizacji, a teatry i Arena w Weronie oferują je w swoich sezonach. Jeśli po prostu lubisz wiedzieć, o czym jest utwór, zanim go usłyszysz, te akapity opowiedzą ci historię w kilku zdaniach.