Palazzo dei Mutilati Verona: de locatie

Waar het paleis staat

Het paleis staat aan de via dei Mutilati, een straat net buiten de Portoni della Bra, de oude stadsmuurpoort naast de Corso Porta Nuova, aan de rand van het historische centrum. De straat zelf werd in de jaren dertig aangelegd. Daarvoor liep hier een waterweg genaamd de Adigetto, een gracht die de stad beschermde en tot in de middeleeuwen in gebruik bleef; deze werd overwelfd toen Verona uitbreidde. De kaartspeld op het ticket markeert het verzamelpunt. In het Italiaans heet het gebouw ook Casa del Mutilato, het huis van de oorlogsgehandicapten, wat de naam verklaart. Volgens de Italiaanse Wikipedia ligt het op een paar stappen van de Portoni della Bra en de Corso Porta Nuova.

De deur vinden

Neem de trap en ga binnen via de grote deur bovenaan. Rolstoelgebruikers komen binnen via de zijkant van het gebouw; op het ticket staat dat het rolstoeltoegankelijk is. Het verzamelpunt staat in uw bevestiging, dus controleer dit voor vertrek en vertrouw niet op een bord. Binnen leidt het atrium rechtstreeks naar de zaal. Trek een paar minuten uit bij de deur voor de check-in, want op het ticket wordt gevraagd een lidmaatschapskaart in te vullen met uw voor- en achternaam en uw land van verblijf. Dat is de routine van de culturele vereniging en geldt voor elke gast.

Waarom het paleis bestaat

De Veronese afdeling van de Associazione Nazionale fra Mutilati e Invalidi di Guerra, de nationale vereniging van oorlogsgehandicapten, haalde aan het begin van de jaren dertig geld op voor haar eigen hoofdkwartier. Overheidsinstanties, particuliere organisaties, gewone burgers en de veteranen zelf droegen bij. De eerste steen werd gelegd in mei 1933, het werk vorderde snel en het gebouw werd ingehuldigd op 16 september 1934. Het was in de eerste plaats een huis voor veteranen, met kantoren, een archief, een spreekkamer en vergaderruimtes, en een zaal groot genoeg voor bijeenkomsten. Het concert gebruikt een ruimte die de vereniging al had.

De gebroeders Banterle

Francesco Banterle ontwierp het paleis, samen met zijn broer Ruperto, een beeldhouwer. De voorgevel doet denken aan een triomfboog: een grote boogopening boven de deur, een gevleugelde Overwinning in reliëf op de bovenste verdieping en Latijnse inscripties in de steen. Twee standbeelden van Ruperto Banterle staan naast de ingang; ze worden beschreven als een uitbeelding van het offer van een stervende soldaat, de kameraadschap van de makker die hem ondersteunt, en de herinnering aan wat werd beleefd als waarschuwing, met vrede als enige waardige wapen tussen volkeren. De boog, de inscripties en het beeldhouwwerk passen alle bij de bestemming van het paleis als plaats van herdenking voor oorlogsgehandicapten.

Lees verder: Een Verona-avond rond het concert

Het atrium en de trap

De eerste ruimte is een ruim marmeren atrium. Het herbergt vier koppen van strijders, eveneens van Banterle, en een kroonluchter waarvan de vormen doen denken aan bundels bajonetten en vlammen. Twee grote zuilen van dieprood Sant'Ambrogio-marmer leiden naar de trappenhal, die is bekleed met felgekleurd marmer en een leuning heeft op slanke verchroomde stijlen. Een plafondfresco van Orazio Pigato, dat het fascisme toonde dat een oorlogsgehandicapte man naar de Overwinning leidt, sierde de hal ooit, maar is verloren gegaan. Dit zijn de ruimtes die u doorkruist, en het ticket geeft toegang tot hen, dus kom iets vroeger om rond te kijken. Boven bevinden zich de kantoren, het archief en de vergaderruimtes van de vereniging, elk gewijd aan de moeder van een vooraanstaande oorlogsgehandicapte.

De Sala Antonio Girelli

Tegenover de ingang opent een deur vanuit het atrium naar de Salone delle Adunanze, de vergaderzaal, die vernoemd is naar Antonio Girelli. Hij was een professor die hielp bij de totstandkoming van het gebouw en de Veronese afdeling van de vereniging leidde tot 1967. De zaal eindigt in een halfronde apsis, waar de sprekerstafel staat, en langs de gebogen wand openen zes vensters, vervaardigd uit fijn bewerkt hout met albast aan de binnenkant en glas aan de buitenkant. Rijen houten stoelen kijken uit op de apsis. Dit is de zaal waar het concert plaatsvindt.

Hergebruikt en bewaard

Tegen het einde van de Tweede Wereldoorlog vorderde het Amerikaanse commando in Verona het gebouw als hoofdkwartier. Na de oorlog vroeg Girelli via de krant L'Arena aan lokale kunstenaars om werken te schenken voor de kantoren, en verschillende schilders deden dat, zodat er nog steeds schilderijen binnen hangen. De enige ingrijpende wijziging kwam in 1956, toen de brede halfronde terrassen boven de zaal werden overbouwd. Het interieur verkeert in uitstekende staat, en het grootste deel van het originele meubilair uit 1934, eveneens ontworpen door Banterle, is bewaard gebleven. De Stichting van de vereniging voor oorlogsgehandicapten is vandaag nog steeds in een deel van het paleis gevestigd, dus de zaal is een werkruimte, geen theater.

Namen die u zult zien

Drie namen verwijzen naar hetzelfde gebouw. Concerttickets en deze site zeggen Palazzo dei Mutilati. De Italiaanse Wikipedia zegt Casa del Mutilato, het huis van de oorlogsgehandicapten. De zaal binnen is de Sala Antonio Girelli, en de Italiaanse naam voor dezelfde ruimte is de Salone delle Adunanze, de vergaderzaal. De straat is de via dei Mutilati. Als u een kaart raadpleegt of de weg vraagt, is elk van deze namen bruikbaar, en de vereniging die eigenaar is van het gebouw staat bekend onder de initialen ANMIG.

Praktische zaken op de dag zelf

Stoelen worden bij aankomst gereserveerd en toegewezen, en enkele gasten zouden graag comfortabelere stoelen willen. De artiesten ontmoeten de gasten daarna in het atrium voor foto's, dus houd uw telefoon tot dan weg en laat de zaal vrij voor de muziek. De aanvangstijd van uw datum staat in de agenda en het verzamelpunt staat in de bevestiging. Op het ticket staat geen dresscode, dus kleed u naar het weer en voor een zaal met stenen vloeren en hoge ramen. Kom iets voor aanvang, met uw gegevens bij de hand voor de lidmaatschapskaart.

Een gebouw met een doel

Het helpt om te weten wat het paleis is. De concerten vinden plaats in een hoofdkwartier voor veteranen, gebouwd om een gemeenschap van oorlogsgehandicapten te huisvesten, en de beeldhouwwerken en inscripties op de gevel horen bij dat doel. Niemand vraagt gasten de avond als een herdenking te beleven. Maar de zaal is een werkruimte van de vereniging die hem bouwde. Kom als luisteraar, en het gebouw zal zijn wat het is: een goed onderhouden openbare ruimte uit de jaren dertig, met zijn originele meubilair, een marmeren atrium en een gevel die een generatie soldaten herdenkt.

Voor wie dit niet is

Noch deze gids, noch het ticket is geschikt voor wie een museum over oorlogsgehandicapten zoekt: het paleis is een concertlocatie, en de interieurs zijn een korte bonus voor en na het concert. Ze zijn ook niet voor reizigers die een grote, drempelvrije auditorium met meerdere ingangen nodig hebben. Er is een zijingang voor rolstoelgebruikers, maar de zaal is een eenvoudige vergaderruimte, geen theater met liften en loges. Wie een operahuis wil, vindt dat in de Teatro Filarmonico, met een eigen seizoen op de eigen site.

Lees verder: Operaconcert in Verona: hoe te boeken