Οι άριες σε μια συναυλία όπερας στη Βερόνα

La donna è mobile

Είναι το τραγούδι του Δούκα της Μάντοβας στην αρχή της τρίτης πράξης του Ριγκολέτο του Βέρντι και έχει γραφτεί για να αναδείξει έναν τενόρο. Η όπερα γνώρισε θριαμβευτική πρώτη παράσταση στη Fenice της Βενετίας στις 11 Μαρτίου 1851. Η άρια μελετήθηκε κάτω από αυστηρή μυστικότητα πριν από την πρεμιέρα, επειδή ήταν τόσο πιασάρικη, και σύντομα έγινε δημοφιλής στους Βενετούς γονδολιέρηδες. Ο τίτλος σημαίνει η γυναίκα είναι άστατη. Η μελωδία επιστρέφει στα παρασκήνια αργότερα στην πράξη, και αυτή η επανάληψη κινεί την πλοκή, οπότε είναι ένα κομμάτι χαρακτήρα όσο και ένα σόου. Ο Ριγκολέτο ήταν η δέκατη έκτη όπερα του Βέρντι και θεωρείται ευρέως ως το πρώτο από τα σπουδαία μεσαία-ύστερα έργα του.

Una furtiva lagrima

Ένα κρυφό δάκρυ είναι η ρομάντζα που τραγουδά ο Nemorino στη δεύτερη πράξη της κωμωδίας του Donizetti L'elisir d'amore. Έχει αγοράσει ένα φίλτρο αγάπης με όλα του τα χρήματα, και είναι μόνο φθηνό κόκκινο κρασί. Όταν βλέπει την Adina να κλαίει, αποφασίζει ότι λειτουργεί. Ο Donizetti έδωσε στην άρια πραγματική τρυφερότητα μέσα σε μια κωμική πλοκή, και κλείνει με μια μεγάλη coloratura run πάνω στη λέξη chiedo. Η κωμωδία ανέβηκε για πρώτη φορά στο Teatro della Canobbiana του Μιλάνου στις 12 Μαΐου 1832, και παραμένει στο ρεπερτόριο από τότε. Το κεντρικό θέμα της κωμωδίας είναι ο θρίαμβος της ειλικρίνειας πάνω στην απάτη.

Η Habanera

Η Habanera είναι η άρια εισόδου του ομώνυμου ρόλου στην Carmen του Bizet, που τραγουδά μια μεσόφωνος στη σκηνή 5 της πρώτης πράξης. Το κανονικό της όνομα είναι L'amour est un oiseau rebelle, η αγάπη είναι ένα επαναστατημένο πουλί. Ο Bizet τη βασίστηκε σε μια habanera του Ισπανού συνθέτη Sebastián Iradier, που πίστευε ότι ήταν δημοτικό τραγούδι, και πρόσθεσε μια σημείωση για την πηγή της στην παρτιτούρα. Η Célestine Galli-Marié την τραγούδησε στην Opéra-Comique στο Παρίσι στις 3 Μαρτίου 1875. Τραγουδιέται στα γαλλικά, σε αντίθεση με τα τρία ιταλικά κομμάτια. Ο Nietzsche, μεγάλος θαυμαστής της Carmen, αποκάλεσε την άρια ειρωνικά προκλητική.

Το Intermezzo

Το Intermezzo προέρχεται από τη μονόπρακτη όπερα του Pietro Mascagni Cavalleria rusticana, ένα κλασικό της σχολής verismo που ακούστηκε για πρώτη φορά στο Teatro Costanzi της Ρώμης στις 17 Μαΐου 1890. Στην όπερα είναι ένα ορχηστρικό ιντερλούδιο που παίζει ενώ η πλατεία του χωριού είναι άδεια. Δεν χρειάζεται τραγουδιστής, οπότε σε μια συναυλία με πιάνο δίνει ανάπαυλα στις φωνές και αφήνει τον πιανίστα να φέρει τη μελωδία. Η μελωδία του έχει χρησιμοποιηθεί σε ταινίες και διασκευάστηκε σε Ave Maria λίγο μετά την εμφάνιση της όπερας. Η όπερα συχνά συνδυάζεται με τους Pagliacci του Leoncavallo σε διπλό πρόγραμμα.

Γιατί αλλάζει το πρόγραμμα

Αυτά τα τέσσερα κομμάτια δίνουν το όνομά τους στο πρόγραμμα, αλλά οι επισκέπτες αναφέρουν και άλλα, συμπεριλαμβανομένων πιανιστικών κομματιών, οπότε το πρόγραμμα αλλάζει μεταξύ των ημερομηνιών. Οι ερμηνευτές είναι ένας τενόρος, μια μεσόφωνος και ένας πιανίστας, και η επιλογή τους ταιριάζει σε αυτό το τρίο: άριες τενόρου, μια άρια μεσοφώνου και ντουέτα. Ο τενόρος είναι η υψηλότερη τυπική ανδρική φωνή ενηλίκων, και η μεσόφωνος βρίσκεται μεταξύ σοπράνο και κοντράλτο. Αν θέλετε να μάθετε τι θα τραγουδηθεί στην ημερομηνία σας, ο διοργανωτής αποφασίζει, οπότε το καλύτερο σχέδιο είναι να απολαύσετε ό,τι κι αν έρθει.

Διαβάστε στη συνέχεια: Η πρώτη σας συναυλία όπερας στη Βερόνα

Σε ποιους δεν απευθύνεται

Τίποτα σε αυτόν τον οδηγό δεν υπόσχεται ρεπερτόριο, και η συναυλία δεν είναι μέρος για να ακούσετε μια ολόκληρη όπερα. Κάθε κομμάτι εδώ είναι ένα νούμερο από ένα έργο που διαρκεί δύο ή τρεις ώρες. Αν θέλετε ολόκληρο τον Ριγολέττο ή την Κάρμεν, χρειάζεστε μια σκηνοθετημένη παραγωγή, και τα θέατρα της Βερόνας και η Arena τις προσφέρουν στις σεζόν τους. Αν απλώς θέλετε να ξέρετε περί τίνος πρόκειται ένα κομμάτι πριν το ακούσετε, αυτές οι παράγραφοι σας δίνουν την ιστορία σε λίγες γραμμές.